تبلیغات اینترنتیclose
نفرین خلق ( علی معلم )
پیچک (محمد علی معلم )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 20 شهريور 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

نفرین خلق

 

 

صد ناله سایه وار روان در قفای ماست
نفرین خلق سایه ی بال همای ماست


هرجا که آشیانه نهادم، بباد رفت
نفرین و ناله ی چه کسی در قفای ماست

فریاد ما، ز بام فراتر نمی رود ...
این مرغ سر بریده مقیم سرای ماست


تا ابر و برق و باد چه بازی کند، که سیل
در گیر و دار حادثه خشت بنای ماست


جانا شهید عشق تو تا حشر زنده است
تنها عقیق آن لب میگون دوای ماست


میل غزل نمی کنم از بیم این و آن
چشم حسود کورتر از اشتهای ماست

تهران 1341

 

علی معلم

برچسب ها : ,

موضوع : غزلیات 1 , | بازديد : 224